Zoals ieder jaar beginnen de kinderen gelijk de eerste dag al te praten over de dropping en hoever ze willen lopen. Op maandag avond was het dan eindelijk zover. Met zes groepjes van rond de tien kinderen en 2 smurfen per groepje was het een lastige puzzel om iedereen naar de drop plekken te brengen. We hadden gelukkig vier fantastische ouders van smurfen die wilde helpen en we hebben zelfs een extra luilak smurf mee laten lopen met de oudste kinderen.

Met een strakke planning en heerlijk avondeten om vijf uur konden de eerste drie groepen al om kwart voor acht weg gestuurd worden en de laatste groep was daardoor al om half tien op hun drop punt!!

Muziek en Knutstel liepen met Neal, Tim K, Vince, Bjorn, Stach, Robin, Finn, Kevin en Colin. Deze groep ging als derde weg naar de Emma hoeve en kwam ook als derde aan. We begonnen met het lopen door een veld maar dat zorgde er uiteindelijk voor dat ze de verkeerde kant op liepen maar dat gaf ze wel de mogelijkheid om naar Hapert te lopen waar Kevin woont. Helaas wilde een aantal kinderen niet zo ver lopen en eindigde we in Duizel. Vanaf daar na een keertje geraakt worden door een sproeier. Konden we met een doorweekte groep naar het E3 strand toe waar we helaas niet het tweede groepje tegenkwamen. Met een mooie route door het bos kwamen ze uiteindelijk terug op de blokhut.

Mopper en Smullie liepen met Tobin, Veerle, Anika, Vera, Amy M., Cinar C., Tommie, Yana, Kim, Flip de dropping. Op het begin van de dropping werd er niet veel gelopen, maar eerder gespeeld in de speeltuin! De eerste twee uur zijn we namelijk maar 100 meter opgeschoven, maar zijn er wel twee speeltuintjes helemaal uitgespeeld. Daarna zijn we onder sterk leiderschap van Veerle precies de verkeerde kant opgelopen. (Zoals gepland en aangekondigd door Veerle hoor.) Na een aantal kilometer was ons water op, gelukkig wist Veerle daar ook raad mee, ze wist namelijk een waterpunt in de buurt! Natuurlijk moesten we wel de omweg door het bos en over de zandpaden pakken, want de weg is te makkelijk.

Eenmaal aangekomen bij het waterpunt hebben we weer een lange pauze gehad en kon Cinar C. een leuk verhaal vertellen. Ondertussen was het al wel 12 uur en waren we al 4 uur onderweg. Qua kilometers was de tussenstand ook niet heel positief. Er waren ongeveer 6 kilometers gelopen en van de ‘6 kilometers die we moesten, zaten we nu op 8 kilometers van de blokhut af… Veerle had haar werk heel goed gedaan. Amy M., Kim en Flip begonnen ondertussen ook wel moe te worden. Dus wat doe je als je weet dat je nog zo ver moet? Dan loop je een ommetje langs de watermolen natuurlijk! Gelukkig werden de kinderen daarna wat wijzer en liepen ze in ieder geval de goede kant op mede door Kim, want die vond het wel welletjes geweest. Onderweg naar de blokhut kwamen we ondertussen voor de derde!?! keer langs het huis van Smullie en daar konden we een korte pitstop maken. Nu waren ook de smurfen wel klaar met de dropping, want het was half twee en we stonden nu alweer op het punt waar we begonnen waren. Veerle en Anika waren hier niet zo gelukkig mee, maar Vera en Cinar C. zeker wel. Onderweg naar de blokhut rook Tommie barbeque, wat wel gek is om 2 uur ’s nachts. Nu bleek dat de kringloop in Veldhoven in brand stond! We liepen maar snel verder, zeker Tobin wist oppeens weer wat energie te vinden en rende er zo vandoor! Daarnaast waren Tommie en Anika ook truth or dare aan het spelen. Tommie moest Tobin verkering vragen en daar was Tobin door verbeisterd!

Ondertussen was het drie uur geweest en waren we nog net niet terug bij de blokhut. Gelukkig herkenden de kinderen de omgeving van de vossenjacht en werd zelfs Veerle gelokt door de belofte van Tostis en warme chocolademelk! Zeker Yana en Vera genoten van deze versnapering voordat de kinderen eindelijk om half 4 in bed lagen. Ja, het was een korte nacht. Maar we waren zeker niet het laatste groepje!

Het laatste groepje met de oudste kinderen had uiteindelijk het langste gelopen. Of in ieder geval, ze kwamen het laatste aan. Drie potjes weerwolven duurt nou eenmaal even. De groep kwam daardoor pas om half zes ’s ochtens terug op de blokhut! Toch vond een deel van het laatste groepje dat te vroeg. Samen met Speur hadden ze uiteindelijk besloten om de hele nacht door te halen. Deze kinderen hadden het wel moeilijk de dag erna vooral omdat ze overdag niet nog een dutje konden doen, omdat ze dan niet de nacht hebben door gehaalt! Hieronder volgt een collage van de dag erna!